02.02.2016.

„Hula wicher po polu Szumi zamieć po borze Stary kościół z modrzewia Dziwnie płonie i gorze. Przez otwarte ościeże Lud przeciska się ławą „Różancowi” ze światłem Przyklękają przed nawą. Dalej przodem kobiety Siwe starce i dzieci… W każdym ręku gromnica Jarkim światłem się świeci”.

Ofiarowanie Pańskie, jest świętem potocznie zwanym świętem Matki Bożej Gromnicznej. Tego dnia nasza uwaga skupia się zarówno wokół Maryi jak i Pana Jezusa. Jest to święto, które możemy nazwać świętem spotkania i świętem oczyszczenia. Symeon, który zobaczył Maleństwo rozpoznał w Nim Światłość świata, to On jest Światłem na oświecenie pogan, tj. nas.

W naszej świątyni zebraliśmy się wokół ołtarza Pańskiego, aby ponownie ofiarować Pana Jezusa, aby wybrać Go jako naszego Przewodnika, nasze Światło. Podczas uroczystej Mszy Świętej zostały poświęcone gromnice i świece dzieci, które w tym roku przystąpią do I Komunii Świętej.

Ksiądz Proboszcz w swojej homilii wskazał na kilka znaczeń tej szczególnej świecy. Jest ona – jak podkreślił – symbolem ludzkiego życia, symbolem ofiary i symbolem wiary.

Jan Paweł II w 1997 roku, dzień 2 lutego ustanowił Światowym Dniem Życia Konsekrowanego. Tak więc, i my skupialiśmy się na dziękczynnej modlitwie za tych, którzy oddali swe życie Panu Bogu, którzy płoną dla Niego, którzy zapalają w nas promyk Wiary, Nadziei i Miłości. Dziękując prosiliśmy również, o dar licznych i świętych powołań do życia w pełni oddanemu Panu Bogu, aby nigdy nie zabrakło tych, którzy pragną pójść na cały świat głosić Światło Chrystusa.

„Matko Gromniczna, Panno prześliczna, od złego nas uchowaj, pod płaszcz Swój schowaj. Do Ciebie się uciekamy, Tobie ufamy, w przykładzie Twego życia wzoru ofiarności szukamy. Gdy nam smutno, gdy boimy się, przytul do matczynego serca dzieci Swe. Blaskiem życia Twego Syna opromienieni, pragniemy zostać zbawieni. Światłem Wiary, Nadziei i Miłości oświecaj każdy nasz dzień, aby w dniu spotkania z Ojcem nie przestraszył nas żaden cień. Przyjmujemy Światło na oświecenie pogan, prosząc o Twe błogosławieństwo nie wstając z kolan”.