04.04.2015. Wielka Sobota.
Czas oczekiwania z ogromną Wiarą na Zmartwychwstanie Pańskie. Tego dnia przygotowujemy nie tylko nasze serca, ale i nasze brzuszki i stoły, do których zasiadamy w niedzielę wielkanocną. W naszej parafii o każdej pełnej godzinie, od godziny 8:00 do 14:00 kleryk Dawid i nasi Księża święcili pokarmy, które przynosiliśmy w tzw. święconce do naszej świątyni. Co powinno znaleźć się w takim koszyku? Nie może zabraknąć chleba bądź paschy, które symbolizują Chrystusa jako chleb życia; obowiązkowo powinny znaleźć się jajka, jest ono symbolem nowego życia, do którego powołuje nas Chrystus Pan; Sól i pieprz – są symbolem trwałości, nieśmiertelności oraz ochrony życia ludzkiego (osobistego i społecznego) od rozkładu i popsucia. Sól jest również symbolem gościnności oraz przymierza między człowiekiem a Bogiem. Soli przypisuje się również właściwości lecznicze zatem jest ona również symbolem nawrócenia oraz oczyszczenia serca. Przygotowując wielkanocny koszyk powinniśmy pamiętać o kawałku wędliny, mięsa, które jest symbolem dobrobytu i dostatku. Przy wielkanocnym śniadaniu nie może zabraknąć chrzanu, który jest symbolem pokonania goryczy męki Pana Jezusa. Babka wielkanocna – symbol doskonałości i umiejętności, każda gospodyni domowa powinna pochwalić się takimi zdolnościami, babka powinna być upieczona, a nie kupiona. Oczywiście, baranek wielkanocny jest symbolem Baranka Bożego, ofiary. Chrystus umarł na krzyżu za grzechy ludzi. Swoją śmierć przyjął pokornie jak baranek.
Wieczorową porą przed naszym kościołem zapłonęło ognisko. Kapłan wypowiedział słowa modlitwy, w której Chrystus nazywany jest „prawdziwym kamieniem węgielnym”, udzielającym wiernym „ognia światłości”. Ogień jest symbolem Chrystusa, a iskra, wykrzesana w ten wieczór, oznacza Jego wyjście z grobu i przejście do odmiennego życia. Od poświęconego ognia zapala się świecę paschalną, od paschału – po wniesieniu do kościoła – wszystkie lampy i świece w ciemnej do tego momentu świątyni znów jaśnieją swym blaskiem.
Tego wieczoru zostaje poświęcona również woda. Woda to przede wszystkim źródło życia – znak odrodzenia ducha i ciała, zmartwychwstania, oczyszczenia, prawdy, łaski i zbawienia. Tego dnia odnowiliśmy nasze przyrzeczenia chrzcielne i świadomie wybraliśmy życie z Chrystusem.
W Wielką Sobotę również do 24:00 można było czuwać przy grobie Pana Jezusa, uwielbiać Go i dziękować za wszelkie łaski otrzymane, za to, że umarł za nas na drzewie krzyża, że odkupił nas swoją męką i śmiercią. A my, co my możemy zrobić dla Niego? Jak my przygotowaliśmy się do tych świąt, czy ta noc była dla nas Wielka?
