10.02.2016.

Podczas uroczystej Mszy Świętej rozpoczęliśmy okres Wielkiego Postu. Dzisiaj, każdy z nas pochylając swą głowę w akcie pokuty, ponownie zatrzymał się na chwilę nad myślą o kruchości istnienia. Księża tego dnia kierują do każdego oddzielnie słowa, które choć usłyszane uszami rozbrzmiewają w naszych sercach. Ksiądz Proboszcz w swojej homilii zaznaczył, że człowiek, który choć z prochu powstał i który w proch się obróci, został powołany do życia wiecznego, podkreślając tym samym, że okres Wielkiego Postu nie jest czasem żałoby, ziemskich wyrzeczeń, ale jest to okres 40 dni, w których to mamy umocnić naszą Wiarę, Nadzieję i Miłość. Mamy ponownie zanurzyć się w nieskończonej Miłości Pana Boga rozważając Mękę Jego Syna, mamy Jemu się zawierzyć, zaufać Bożemu Miłosierdziu i nie tracić Nadziei. W tym szczególnym czasie mamy wzbudzić w sobie tęsknotę za Niebem, za Ziemią Obiecaną, za życiem wiecznym w Raju. Rozpoczynając ten święty czas warto przypomnieć sobie słowa, które powiedział Pan Bóg do Adama w Raju podczas wygnania składając jemu obietnicę powrotu do ziemi, z której został powołany:

„W pocie więc oblicza twego

będziesz musiał zdobywać pożywienie,

póki nie wrócisz do ziemi,

z której zostałeś wzięty;

bo prochem jesteś

i w proch się obrócisz”!

Tak więc, niech nie będzie to czas pustych wyrzeczeń, umartwiania się poprzez odmawianie sobie np. słodyczy bądź innych radości, lecz niech będzie to święty czas tego co o wiele ważniejsze: czas szerzenia Miłosierdzia, czas wzmożonej Dobroci, Radości, czas, w którym to szczególnie świadczyć będziemy o wszechogarniającej Miłości.

Z prochu powstałem i w proch się obrócę,

do Ciebie, Ojcze, wrócę.

Tym razem nie odmówię sobie radości i słodyczy,

zrozumiałem, że najważniejsze, aby bliźni ode mnie nie zaznał goryczy.

Rozważając Twą Mękę w Krzyż się wpatruję,

sensu istnienia w Nim się doszukuję.

Mam odrzucić obojętność, zazdrość, złość,

trzeba mi szerzyć Miłość

i to ja mam nieść ją w świat, aby Ciebie pokochał mój brat.

Zapraszamy do uczestnictwa w nabożeństwach wielkopostnych. W każdy piątek o godz. 17.30 każdy ze swoim krzyżem wędrować będzie od stacji do stacji, aby wpatrując się w Krzyż Pana Jezusa zauważyć jak szeroko rozpięte są dla nas Jego ramiona i jak wiele łask spływa na nas z Jego przebitego boku.

Natomiast w niedzielę o godz. 17.30, rozważając Mękę Pańską podczas nabożeństwa Gorzkich Żali, będziemy wzbudzać w sobie siłę Jego wielkiej Miłości.

„Spójrz na Krzyż Jezusa, spójrz na Krzyż Jego Miłości,

takiej Miłości nie miał żaden człowiek,

tylko On, tylko On”.