20.01.2017.

Uroczyście obchodzimy rocznicę Wyzwolenia, koniec niemieckiego zniewolenia, Ciężką pracą dorosłych i krwią dzieci uświęconą ziemię mamy, dzięki Nim wolni po niej stąpamy, dlatego też o ich pamięć dbamy, o tych wydarzeniach zapomnieć nikomu nie damy, dziękczynną modlitwę przed Bogiem Ojcem w Ich cześć składamy.

21 stycznia 1945 roku obóz pracy, a właściwie obóz koncentracyjny w Potulicach, jak nazwał go jeden z tych, którzy przeżyli tę tragedię, został zlikwidowany. Wszelka dokumentacja została wówczas zniszczona, a Ci, którzy wytrwali i nie dali zgasić swojego Ducha Wiary i Miłości pierwszy raz wyszli poza bramę obozu. Zostali uwolnieni do nowego życia.

W 72 rocznicę wyzwolenia obozu spotkanie w Zespole Szkół im. Dzieci Potulic zainaugurował Pan Burmistrz Miasta i Gminy Nakło nad Notecią. Skierował On kilka wzruszających słów w stronę obecnych wśród nas Bohaterów, którzy przyjechali, aby podzielić się z nami swoim doświadczeniem i aby pomodlić się nad mogiłami swoich bliskich. Pan Sławomir Napierała zwrócił się również do młodzieży potulickiej, aby doceniła i nie zaprzepaściła tego bogactwa, które nie zostało im dane na zawsze, to dziedzictwo zostało zadane.

Wystąpienie Pana Burmistrza Sławomira Napierały.

Po tych kilku słowach swoją wiedzą uczniowie Zespołu Szkół im. Dzieci Potulic w montażu słowno – muzycznym przywołały bolesne wspomnienia tych, którzy doświadczyli okrucieństwa drugiego człowieka. Tutejsza młodzież wskazała na wartości, które pragną w sobie pielęgnować i rozwijać.

Nagrodę za zajęcie I miejsca w konkursie Wiedzy o Hitlerowskim Obozie w Potulic z rąk byłego więźnia obozu – Szanownego Pana Zbigniewa Strzeleckiego z pocałowaniem w rękę otrzymała jedna z uczennic miejscowego gimnazjum. Pan Zbigniew Strzelecki wyraził głęboką wdzięczność za to, że chcemy dbać o naszą historię, którą On i Jego najbliżsi budowali.

Następnie poczty sztandarowe wraz z przybyłymi gośćmi, wśród których byli przedstawiciele lokalnej władzy, ruszyły w stronę kościoła pw. Zwiastowania NMP. Wszyscy zebrani prosili Miłosiernego Ojca o życie wieczne w Królestwie Pokoju dla tych, którzy oddali wszystko co mieli, abyśmy my mogli mieć to, czego Oni zostali pozbawieni. U Stołu Pańskiego modliliśmy się również błagając o potrzebne łaski i błogosławieństwo Boże dla żyjących więźniów obozu oraz ich Rodzin. W swojej pokrzepiającej serca, ale i stawiającej zadanie homilii nasz Ksiądz Proboszcz podkreślał aspekt zwycięstwa Dobra nad złem, Miłości nad nienawiścią, Pokoju nad lękiem. Ks. Maciej przywołał wspomnienia Ks. Kardynała Świątka, który Mocą Opłatka skruszył rewolwer enkawudzisty. W tych kilku płomiennych słowach nie mogło zabraknąć wdzięczności Bohaterom tragedii w Potulicach, ale również nie mogło zabraknąć stanowczego wołania do obecnej młodzieży o chleb Miłości, którym mamy dzielić się z wszystkimi, których spotkamy na Drodze naszego życia.

Homilia ks. Proboszcza.

Tuż po błogosławieństwie i słowach „Idźcie w Pokoju Chrystusa” delegacje wymaszerowały pod Kamień-Pomnik, który upamiętnia dawną główną bramę obozu w Potulicach. Tam zebrani uroczyście oddali cześć pomordowanym i złożyli wiązanki kwiatów. Obecni wśród nas więźniowie ze łzami w oczach wołali, aby historia ta nigdy się nie powtórzyła.

Fragmenty relacji video tutaj. A relacja fotograficzna tutaj.

„Cóż Wy mogliście dzieci uczynić?

Pozamykano Was w tym obozie,

I nawet będąc tam z dorosłymi

Czyhało mnóstwo życia zagrożeń.

Głód Wam na co dzień zaglądał w oczy

Pouciekało bezpieczne ciepło,

A bezwzględnością strach stale toczył,

Piętno wywarły : buta, zapiekłość.

Niewinnych dzieci pobladłe twarze,

Które straciły życie w koszmarach,

Do dziś są niemym świadkiem wydarzeń

Ich nie zasłoni czasu kotara.

Dziś ich imieniem nazwana szkoła

Pozwala wieczną pamięć zachować,

A na biegnącej historii kołach

Kroczy memoriał spisany w słowach”.