23.04.2016.

Ściany milczą, bo gdyby mówić umiały, Z żalu i ze wstydu i tak by oniemiały, One świadkiem okrucieństwa się stały, Dlatego ciszą krzyczą i nieustannie Do przemyśleń będą nawoływały.

Nasza miejscowość została naznaczona historią, to tutaj rozgrywała się tragedia i porażka człowieczeństwa, ale i zwycięstwo Ducha. Dzisiaj mogliśmy uczestniczyć w 71 rocznicy wyzwolenia obozu Potulice – Lebrechstdorf. Na uroczystości, które odbyły się na cmentarzu ofiar, które oddały tutaj swoje życie w latach 1941-1945 przybyli goście z całej Polski. Wśród nich byli więźniowie, którzy doskonale pamiętają i swoim świadectwem przestrzegają przed okrucieństwem człowieka.

O godz. 11.30 wspólnie odśpiewaliśmy Hymn państwowy, a następnie, z bardzo słyszalnym w głosie wzruszeniem, wszystkich przywitał Burmistrz Miasta i Gminy Nakło nad Notecią, Sławomir Napierała.

Montażem słowno – muzycznym, uczniowie z Zespołu Szkół im. Dzieci Potulic wprowadzili nas w atmosferę zadumy.

Uroczystości nie mogłyby odbyć się bez najważniejszego punktu – bez Mszy Świętej w intencji zamordowanych głodem i pracą, jak również w intencji tych, którzy byli wśród nas i świadczyli o miłosiernej miłości bliźniego poprzez przebaczenie. Mszy Świętej przewodniczył nasz Ksiądz Proboszcz, który to wygłosił również okolicznościową homilię. Wsłuchując się w słowa wypływające z serca, z niejednych oczu spływały łzy. Ksiądz Proboszcz ofiarę tych najmniejszych – którym zabrane zostało prawo do życia, tych starszych – którym nie dane było cieszyć się codziennymi obowiązkami i chwilami wspólnie spędzonymi, przyrównał do Najwyższej Ofiary na Golgocie i tej, którą składali świadkowie Chrystusa w Rzymskim Koloseum. Z drżącym głosem, potulicką ziemię nasz Ksiądz nazwał ziemią świętą, naznaczoną krwią tak wielu tysięcy niewinnych osób.

Mogliśmy trwać w rozmyślaniach, szukać ukojenia po tych słowach, które z pewnością dla byłych więźniów były niczym balsam na zranione serca i uspokajać rozdzierający wewnętrzny krzyk wsłuchując się w słowa pięknej pieśni w wykonaniu Katarzyny Piaseckiej, uczennicy Zespołu Szkół im. Dzieci Potulic. Nie mniej pięknie i wzruszająco zaśpiewała Magdalena Napierała, która słowami znanego autora nawoływała zebranych, aby w naszych sercach nie było tego, co często degraduje człowieczeństwo – nie było pogardy i nienawiści.

Tego dnia wielu przystąpiło do Komunii Świętej, wielu umiłowało Pana Boga za daną, ale i zadaną nam wolność.

Po Mszy Świętej odbył się Apel Poległych, pod pomnikiem wiele delegacji złożyło wieńce i wiązanki kwiatów. Następnie przy akompaniamencie orkiestry wojskowej przemaszerowaliśmy pod bramę obozu i kamień upamiętniający tamte wydarzenia.

W tym miejscu swoimi myślami podzielili się przedstawiciele władzy samorządowej, jak również dostojni goście przybyli na te uroczystości. Wsłuchując się w melodię „Modlitwy Potulic”, którą zagrał na trąbce dla nas były więzień tego obozu, p. Mieczysław Grochowski wpatrywaliśmy się w napis na pomniku: „Jeśli ja zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie”.

Z tego miejsca każdy udał się kontemplować minione wydarzenia do miejsc, które mimo, że mówić nie potrafią, nawołują do tego, aby człowiek człowiekowi był bratem, a nie katem.

Zapraszamy do obejrzenia obszernej relacji filmowej z tego wydarzenia.

Relację fotograficzną z tych uroczystości, można obejrzeć na stronach internetowych lokalnych mediów – Nakło24.pl i Kurier Nakielski.