RZYMSKOKATOLICKA PARAFIA
POD WEZWANIEM
ZWIASTOWANIA NAJŚWIĘTSZEJ
MARYI PANNY
2014-2015 + 2016 + 2017
 

LIPIEC 2017

01.07.2017.

W Kaźmierowie swe święto mają,
pokłon Najświętszej Panience
i Panu Bogu mieszkańcy oddają.
Następnie wspólnie się radują,
owocami swej pracy wzajemnie obdarowywują.

Stało się tradycją, że mieszkańcy Kaźmierowa, jednej z miejscowości podległych parafii, zbierają się na wspólnej modlitwie przy polowym ołtarzu Pańskim. Mszę Świętą odprawił nasz Ksiądz Proboszcz, a przedstawicielki parafialnego chórku swym śpiewem uprzyjemniały chwile modlitwy.

Po posileniu się Ciałem i Krwią Chrystusa nadszedł moment, kiedy to pod ogromnym namiotem mieszkańcy rozstawili stoły i zaczęli dzielić się bogactwem ich pracy, wypiekami, sałatkami, ciastami i innymi pysznościami. Czas spędzony przy wspólnym stole upływał przy dźwiękach muzyki, śpiewie, tańcach, rozmowach sąsiedzkich.

Cieszymy się razem z naszymi parafianami, że potrafią się tak jednoczyć, organizować i pielęgnować wartości, które przekazują z pokolenia na pokolenie, o czym świadczyła frekwencja podczas wspólnego świętowania. Ogromne wyrazu szacunku za to, że najpierw proszą o Boże błogosławieństwo i uroczyste spotkanie rozpoczynają od wspólnej modlitwy podczas Mszy Świętej.

Pan Bóg niech Wam błogosławi,
Kaźmierowo od złego uchroni i zbawi.
Niech Waszych domostw i pól strzeże,
a każdy z Was niech łaski od Pana Boga bierze.

Kilka fotografii.

CZERWIEC 2017

15.06.2017.

Przenajświętsze Ciało i Krew
Chlebem i Winem się stało
i ulicami naszej miejscowości z nami pielgrzymowało.
Z Panem Jezusem do naszej świątyni szliśmy,
swe serca Najwyższemu Ojcu oddaliśmy.

Z naszego Domu Bożego o godz. 11.00 wyruszyła uroczysta procesja, której przewodniczył Pan Jezus utajony w Najświętszym Sakramencie. Wierni, którzy nie wstydzą się swej Wiary i którzy pragną zaprosić Pana Jezusa do swojej codzienności szli i sławili Pana Boga powierzając Jemu swoje domostwa, rodziny i pracę. Pan Jezus był obecny wśród nas, a czy my szliśmy razem z Nim? Procesja w święto Bożego Ciała powinna być celebrowaniem Wiary, wyznawaniem Ufności i czerpaniem ze zdroju Miłości, jaki jest ukryty w Przenajświętszej Hostii. Pewni obecności Pana Boga zatrzymywaliśmy się przy czterech kolejnych pięknie przyozdobionych ołtarzach, aby wysłuchać Słowa Bożego i otrzymać szczególne błogosławieństwo.

Wyjątkowym momentem tego dnia była niezwykła Msza Święta, której przewodniczył Ks. Bogusław Burgat – Wikariusz Generalny Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. To właśnie podczas Eucharystii przyjęliśmy Ciało i Krew Pana Jezusa, który oddaje nam się każdego dnia i który pragnie zamieszkać na zawsze w naszych sercach. Szczere uśmiechy dzieci pierwszokomunijnych, ich czysta Radość ukazują szczęście Dziecka Bożego, którym jest każdy z nas.

Po Komunii Świętej nasz Gość poświęcił obrazki pamiątkowe dzieci, które w ubiegłą niedzielę pierwszy raz przyjęły Pana Jezusa pod postacią Chleba i Wina.

Przepełnieni Wiarą, Nadzieją i Miłością, umocnieni Ciałem i Krwią Pana Jezusa po uroczystym błogosławieństwie wróciliśmy do swoich domów, aby w codziennym życiu świadczyć o nieprzemijającej obecności Pana Boga wśród nas, który kroczy z nami ścieżkami życia i pragnie doprowadzić nas do Królestwa Niebieskiego.

Pan Bóg jest obecny wśród nas w Najświętszym Sakramencie,
jest z nami w każdym życia naszego momencie.
Między nami przebywa, serca Miłością przedwieczną zdobywa,
w Hostii Przenajświętszej się ukrywa.
Na nasze zaproszenie w codzienności czeka,
ze swoim błogosławieństwem i łaskami nie zwleka.
Uwielbiajmy Pana pod postacią Chleba i Wina ukrytego,
aby mógł dać nam całego Siebie samego.

Materiał fotograficzny.

Zachęcamy również do obejrzenia autorskiego albumu z tej uroczystości Piotra Kannenberga pod tym adresem: goo.gl.

11.06.2017.

Czas Pierwszej Świętej Komunii
to powód do głębokiej zadumy.
To Rachunek Sumienia,
z Zadania na siebie przy Chrzcie Świętym powziętego,
z katolickiego wychowania Dobrego Dziecka Bożego.

Dzisiaj nasze Pociechy Pana Jezusa do Serca przyjmują,
Jemu swe Dusze ofiarują.
Niech tą Miłość Rodzice pielęgnują,
drogę do Najświętszego Sakramentu jak najczęściej wskazują.

W naszej parafii wielki dzień. Parafialne Aniołki pierwszy raz dostąpiły Łaski Sakramentu Komunii Świętej. Zakończył się czas przygotowania do przyjęcia tego Daru, wytężonych prób, prac i spotkań tych małych Katolików z Księdzem, Rodzicami, Panią Katechetką i Panią Iwoną. Nieprosta praca nad duchowym przygotowaniem naszych Milusińskich, czas spędzony w Konfesjonale, czasami do ostatniej minuty przed Mszą Świętą, trud włożony w zasianie ziarna Wiary, Nadziei i Miłości niech przynoszą owoce w pobożnym życiu młodych Latorośli.

Dzisiejsza uroczystość była tym piękniejsza, iż oprócz niepojętej Łaski, Dzieci i Rodzice otrzymali zadanie, które ma wszystkich przybliżyć do prawdziwej obecności Pana Boga wśród nas. W swojej homilii Ksiądz Proboszcz podkreślił istotę Daru, jaki dzisiaj otrzymało 22 małych Apostołów. Słusznie zostało zauważone, iż wszystkie inne prezenty przeminą, stracą na swojej wartości, nie będą miały niebawem żadnego przeznaczenia. A Ofiara Pana Jezusa jest nieskończonym zbawczym „podarunkiem”, który będzie z Nami szedł przez całe życie, aż dojdziemy do Ojca w Niebie.

Przygotowanie do tego wielkiego święta i czas po otrzymaniu Łaski niech będzie pogłębieniem relacji z Panem Bogiem. Rodzice niech będą świadkami odwiecznej Miłości Boga i Stróżami największych wartości i Prawdy Jedynej w życiu swoich dzieci. Ufni w to, że dzień 11 czerwca 2017 r. nie zostanie zwykłym wspomnieniem, pamiątkami czy zdjęciami w szufladzie wszyscy zadbajmy o to, aby ci, którzy dzisiaj pierwszy raz przyjęli Pana Jezusa do swojego serca, przyjmowali Go jak najczęściej, aby ich życie wypełnione było Wiarą, Nadzieją i Miłością.

Dzieci Tobie, Chryste, serca swe przygotowały,
oby do Ciebie zawsze przybiegały.
Niech każde dziecko w Tobie sens życia odnajdzie,
niech z Tobą, Panie, żyje w Prawdzie.
Przed Panem Bogiem drzwi życia i serca szeroko otwiera,
niech wszechogarniającej Miłości Twej się nie opiera.
Biel ich szat i niewinność duszy niech każdego wzruszy,
gdy się oddali na chwilę, niech do Konfesjonału ruszy.

Błogosław, Panie Jezu, tym małym Apostołom,
oby kiedyś dorównali Twym Aniołom.
Prowadź przez Życie, karm Swą Świętą Krwią i Ciałem,
aby głosili Ciebie w świecie całym.

Materiał filmowy i fotograficzny.

04.06.2017.

Dobrzy ludzie święto swym Pociechom organizują,
Dzieci swą Miłością wszystkich radują.
Uśmiech Dziecka – od tego Szczęście wielu ludzi zależy,
dbać, aby wszystkie Dzieci czuły się Kochane – należy.

Jak wiadomo, Ksiądz Proboszcz dba o to, aby potulickie Skarby uśmiechały się jak najczęściej. Ksiądz Maciej zabiega również o to, aby ta Radość była prawdziwą Radością Dzieci Bożych, dlatego też przez cały miesiąc maj gromadził wokół figurki Panienki Najświętszej parafialne Aniołki. Na zakończenie nabożeństwa Maryjnego wszystkie Dzieci zostały zaproszone do Domu Parafialnego na pyszne lody i smakowite ciasto. W ten sposób wszyscy ze słodkimi uśmiechami na buzi i ogromną Radością w sercu świętowaliśmy Dzień Dziecka, do którego prowadziła nas nasza Królewska Mama – Maryja.

Sołtys wsi Gorzeń oraz Rada Sołecka 4 czerwca zorganizowała dla naszych Maluchów mnóstwo zabaw, atrakcji i smakołyków na boisku w Gorzeniu. Dzieci miały ogromną frajdę, gdy mogły skąpać się w pianie, którą zapewniła Ochotnicza Straż Pożarna ze Ślesina. Dla odważniejszych była możliwość jazdy konnej zarówno na koniu sporych rozmiarów, jak i na źrebaku, który był bardzo przyjazny dla Maluchów. Nie mogło obyć się bez pysznej waty cukrowej, której każdy mógł spróbować, wystarczyło wziąć udział w konkurencjach przygotowanych przez specjalnie zaproszoną animatorkę zabaw. Dzieci w sposób szczególny zainteresowane były przejażdżką traktorem. Dorośli, to przecież też Dzieci, zatem i dla nich nie zabrakło zajęć, takich jak np. gra w siatkówkę. Każdy mógł spróbować pysznych kiełbasek pieczonych na ognisku, soczystych owoców, których było pod dostatkiem, a także słodkości – tego popołudnia każdy mógł pozwolić sobie na chwilę słabości.

Miłości nie ma limitu,
dbamy o to, aby Radości było bez liku.
Dzieci uczymy Nadziei i Wiary,
aby w ich sercach wartości największych nie było miary.
Błogosławieństwem Bożym niech się cieszy Duży i Mały,
aby z Dziecięcą Miłością wejść do Bożej Chwały.

Relacja fotograficzna.

MAJ 2017

24.05.2017.

„Jest na świecie piękna istota,
u której jesteśmy wiecznymi dłużnikami – Matka.”

Przeżywamy miesiąc maj – czas, w którym nasze myśli szczególnie kierowane są w stronę Królowej Matek, Królowej Pięknej Miłości. Z Radością Dzieci Bożych codziennie spotykamy się przy figurce Matki Najświętszej na nabożeństwie majowym, aby z dziecięcą ufnością oddać się pod Jej matczyny płaszcz.

26 maja w sposób szczególny nasze modlitwy ofiarujemy w intencji każdej Matki, która bezwzględnie Kocha swoje dzieci. Nie zawsze doceniamy tą bezwarunkową Miłość, na którą tak często nie zasługujemy. Najlepszym prezentem dla Mamy jest serduszko Jej dziecka, czas wspólnie spędzony, zrozumienie, zaufanie. Matczyna Miłość to pierwsze spotkanie z bliskością, ciepłem, bezpieczeństwem, pokojem. Związek Matki i dziecka mimo upływu lat rośnie, rozwija się, ale nigdy nie starzeje. Tak więc, błagajmy Najświętszą Panienkę, Matkę nas wszystkich, aby błogosławiła wszystkim Mamom, aby dodawała Im sił, gdy zdaje się, że nic już nie ma sensu. Niech Matka Najświętsza będzie wzorem i ukojeniem dla naszych Kochanych Mam.

„Za to, Mamo, że w noc czujnie strzeżesz
kolorowych i spokojnych mych snów;
za to, Mamo, że Tobie zawsze mogę wierzyć,
że rozumiesz mnie nawet bez słów;
cóż Ci dzisiaj mogę za to dać, Najdroższa Mamo?
Po jednym kwiatku za noc każdą nieprzespaną,
po jednym kwiatku za każde zmartwienie,
po jednym kwiatku za płynące z Twoich rąk ukojenie.
Za każdą Twoją zmarszczkę – jeden kwiat
i jeden za każdy siwy włos.
Pod nogi trzeba by Tobie, Ukochana Mamo, rzucić cały świat,
wszystkie kwiaty na ogromny róż czerwonych stos”.

KWIECIEŃ 2017

29.04.2017.

Mury nienawiścią zbudowane,
zostały Miłością zrujnowane.
Mogiły niemym krzykiem wołają,
niech o Polskę kolejne pokolenia dbają.

W ostatnią sobotę kwietnia nasza uwaga w sposób szczególny koncentruje się wokół ofiar obozu w Potulicach. Tego dnia do naszej miejscowości przybywają tłumy, których dotknęła tragedia nienawiści. Na cmentarzu, w szkole, w kościele, w byłym karcerze tłumnie gromadzą się Ci, którzy przetrwali okrucieństwo drugiego człowieka, którzy nie poddali się nienawiści i zwyciężyli ją siłą Wiary, Nadziei i Miłości.

Uroczystości na cmentarzu rozpoczęły się o godz. 11.30. Pod akompaniamentem bydgoskiej orkiestry wojskowej wszyscy stanęliśmy na baczność, aby wspólnie dumnie odśpiewać Hymn państwowy.

Pierwsze wzruszające słowa do zebranych skierował Burmistrz Miasta i Gminy Nakło nad Notecią, pan Sławomir Napierała. Podkreślił On istotę Pamięci tego co było, aby historia nie zatoczyła koła. Nie możemy zapomnieć jak nasi ojcowie, dziadkowie nie chcieli wyrzec się swojej polskości. I za to byli torturowani, poniżani, wykorzystywani.

Następnie w naszych uszach rozbrzmiał głos uczniów Zespołu Szkół im. Dzieci Potulic, którzy donośnie zawołali „Mamo”. Było to rozpaczliwe wołanie dzieci, które nie chcą przeżyć tego samego, co te niewinne Maleństwa spoczywające na potulickim cmentarzu. Potulicka młodzież przywołała kilka wzruszających wspomnień. Niewątpliwie poruszyły one serca obecnych wśród nas Bohaterów.

Najważniejszym punktem spotkania była uroczysta Msza Święta. Przewodniczył jej Ksiądz Krzysztof Amborski, Proboszcz parafii pw. Świętego Brata Alberta Chmielowskiego we Występie. O niezwykłą oprawę muzyczną zadbał chór Lutnia. Nietypowa i okolicznościowa homilia miała umocnić we wszystkich zebranych u Stołu Pańskiego Wiarę, Nadzieję i Miłość. Wszyscy modliliśmy się o błogosławieństwo Boże dla tych, którzy są Świadkami zwycięstwa Dobra nad Złem, modlitwę wznosiliśmy za tych, którzy padli ofiarą reżimu zła, a także za tych, którzy wyrzucili Pana Boga ze swego serca prosząc o łaskę przebaczenia i miłosierdzia.

Kolejnym punktem tego niezwykłego spotkania było złożenie hołdu i wiązanek kwiatów pod cmentarnym pomnikiem poświęconym Ofiarom Faszyzmu.

Liczne delegacje przemaszerowały następnie pod Kamień – Pomnik, który znajduje się na miejscu byłej bramy głównej obozu. Tutaj to chór Lutnia zaśpiewał Modlitwę Obozową. Po niej głos zabrał jeden z byłych więźniów obozu, który ze łzami w oczach wspominając swoje doświadczenia dziękował za czczenie pamięci o nich. Z rąk byłych więźniów odznaczenia otrzymali: dyrektor Zespołu Szkół im. Dzieci Potulic, pan Jacek Kiersznicki oraz pan Tadeusz Matczuk.

Mimo, iż uroczystości się skończyły, ufamy, że jej owoce będą w nas trwać. Niech w sercach tych, którzy przyjechali z daleka odrodzi się Wiara, Nadzieja, Miłość. Ufamy, że historia ta będzie ostrzeżeniem przed brakiem Pana Boga w sercu i wielką lekcją Życia dla kolejnych pokoleń.

„Czy, towarzyszu mój, pamiętasz jeszcze,
jak głód wygląda w powolnych konaniach?
Masz głowę w wiecznie rozpalonych kleszczach,
postać pod wiatru powiewem się słania.
Umiemy żebrać i dla łyżki strawy
znosić obelgi, przekleństwa, kopnięcia,
a potem z miską wracamy z wyprawy
i szybko żremy: wiem, jestem zwierzęciem!
Mieliśmy wspólnie zjeść tę miskę jedną.
Przy każdej łyżce drżą łapczywie ręce.
Wzniosłe nakazy w świadomości bledną.
Umrzyj, to dla mnie jadła będzie więcej!
Wieczorem na pryczy przymykam powieki
i wywołuję smak domowych potraw...
Żona i dzieci... świat obcy, daleki...
Tylko to żarcie... rozkoszny sen łotra.
Jeżeli jeszcze głód blady pamiętasz,
to gdy dzień przyjdzie nowym życiem płodnym,
to niech powstanie w nas myśl nieugięta,
aby nie było nigdy ludzi głodnych”.

Relacja filmowa i fotograficzna.

Trwając w Oktawie Wielkanocnej składamy wszystkich naszym parafianom, wszystkim osobom odwiedzającym naszą stronę najserdeczniejsze życzenia. Niech zmartwychwstały Chrystus króluje w życiu każdego, niech błogosławi i udziela wszelkich potrzebnych łask do niesienia Dobrej Nowiny całemu światu. Życzymy, aby w sercach zmartwychwstały Wiara, Nadzieja i Miłość, aby każdy widział, że i my jesteśmy Dziedzicami Niebieskimi, którzy życiem wiernym Chrystusowi zmierzają do Królestwa nieustającej i niepojętej Miłości.

Krzyżem, Panie, otwierasz bramy Nieba
i mówisz, że oprócz Miłości nic więcej nie potrzeba.
Miłość – to siła niezwyciężona,
której nic nigdy nie pokona.
Patrzysz z wysokości Krzyża i mówisz: „nawet umrę za Ciebie,
przygotuję Tobie miejsce u Ojca, w Niebie”.
Miłość prawdziwa nie umiera,
to Ona nieprostą Drogę wybaczania i wdzięczności wybiera.

13-16.04.2017

NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO.

Już od wczesnych godzin porannych, a niektórzy rzekliby, że nocnych, głośno śpiewając oznajmialiśmy mieszkańcom Potulic, że nasz Pan i Mistrz żyje, że powstał z martwych, że i my wraz z Nim rozpoczęliśmy nowe życie. W głośnikach i na ulicach rozbrzmiewała Radość – ALLELUJA, CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ. PRAWDZIWIE ZMARTWYCHWSTAŁ. Miłość okazała swoją Moc. Miłość silniejsza jest niż śmierć.

Jako przykład mogą posłużyć nasi Strażacy, z których jesteśmy niezmiernie dumni. Nic nie było dla nich ważniejszego, aby biec na ratunek drugiemu człowiekowi w środku nocy, a następnie przybyć do kościoła, aby oddać Chwałę i Cześć Zmartwychwstałemu. Nasza Ochotnicza Straż Pożarna, która dopiero co wróciła z nocnej akcji, pachnąca dymem asystowała podczas uroczystej procesji z Panem Jezusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie. Niewątpliwie, Pan Jezus pomimo zapachu dymu, poczuł Miłość Boga i bliźniego w sercach tych ofiarnych ludzi i będzie im nadal błogosławił.

„Wskrzesiła ich Miłość,
serce każdego z nich miało odtąd niewyczerpalne źródło życia”.

WIELKĄ SOBOTĘ można nazwać czasem oczekiwania, czasem, który ściślej poświęcamy Panu Bogu. Tego dnia przychodzimy do kościoła, aby Kapłan pobłogosławił pokarmy, które będziemy spożywać w gronie najbliższych. Każdy pokarm nie jest przypadkowy i ma znaczenie, jak wszystko co nas spotyka w życiu. Przychodząc do świątyni mogliśmy adorować Pana Jezusa, oddać Jemu wszystko, co jest nam tak drogie i bliskie. Wielka Sobota to również przygotowywanie się na przeżywanie ogromnej Radości ze Zmartwychwstania. Tego wieczoru Kapłan święci wodę i ogień, symbol Życia i jego Płomień Miłości, który mamy nieść światu. Każdy podczas Eucharystii odnawia przyrzeczenia chrzcielne, każdy zanurza się w Wodzie Miłosierdzia Bożego i ogrzewa swoje serce trwając przy naszej Alfie i Omedze, przy Chrystusie Jezusie.

„Miłość - pożywienie zgłodniałego,
woda czysta spragnionego, słońce człowieka zziębniętego,
nieodzowna energia życia”.

WIELKI PIĄTEK to czas, w którym Pan Jezus otwiera dla nas Niebo. Krzyż to klucz do Raju, do wiecznego życia z Bogiem Ojcem. O godz. 18.00 potulicka młodzież podjęła krzyż i przechodząc kolejne stacje Drogi Krzyżowej w krótkich rozważaniach wyraziła swoją gotowość oddania serca Panu Jezusowi. Niezwykła Droga Krzyżowa wielu doprowadziła do łez, a zapewne niejedno serce zostało skruszone. Każdy mógł pozwolić przybić do Krzyża swoje słabości, każdy mógł umrzeć razem z Chrystusem, aby wraz z Nim cieszyć się pełnią życia w Niebie. Adoracja Krzyża Świętego - to ten moment, kiedy całując krzyż zapraszamy Pana Jezusa do naszego serca.

„Wiara i Miłość nie podlegają dyskusji”.

WIELKI CZWARTEK – dzień pełen łaski. Tego dnia na uroczystej Mszy Świętej zebraliśmy się u Stołu Pańskiego, aby podziękować za ustanowienie Eucharystii oraz za sakrament Kapłaństwa, dzięki którym to możemy codziennie spotykać się z Panem Jezusem pod postacią Chleba i Wina.

Wieczór, który przygotowywał nas na wielkie przemiany w naszych sercach upłynął w skupieniu i czuwaniu przy Chrystusie Panu. Podczas najważniejszego Spotkania zatrzymaliśmy się wspólnie nad Darem i Tajemnicą Kapłaństwa, które wbrew opiniom wcale nie jest takie proste. Za podjęty trud budowania świątyń naszych dusz, za serce nam okazane dziękowaliśmy Księdzu Proboszczowi i jednocześnie prosiliśmy, aby walczył o swoje owieczki.

Rada parafialna, dzieci, Matki Różańcowe oraz Grupa Wspomagająca z otwartymi sercami w imieniu całej parafii obiecali modlitwę w intencji ks. Macieja.

Panu Bogu niech będą dzięki za Wieczną Ofiarę i za tych, którzy dzięki Jego łasce mogą Ją składać na przebłaganie za nasze grzechy. Powinniśmy jednak pamiętać, aby tak jak błagamy, tak też równie często powinniśmy dziękować Panu Bogu… za cud Życia, za Jego Ofiarę, za ludzi, których stawia na naszej Drodze. Nie możemy też zapomnieć o wybaczeniu, wybaczeniu sobie i innym, gdyż wybaczając dajemy kolejną szansę na poznanie niezmierzonej Miłości Pana Boga.

„Ilekroć myślimy o Chrystusie, pamiętajmy zawsze o Jego Miłości, dzięki której udzielił nam tak wielu łask i dobrodziejstw, oraz o Miłości, jaką nam okazał Ojciec, gdy ofiarował nam tak niezwykłą rękojmię Swej Miłości ku nam. Miłość bowiem domaga się Miłości. Toteż starajmy się mieć zawsze przed oczyma tę Prawdę i w ten sposób zachęcajmy się do Miłości. Jeśli bowiem Pan da nam tę łaskę i wzbudzi w sercu naszym taką Miłość, wszystko stanie się łatwe i w krótkim czasie, bez trudu, dokonamy bardzo wiele”.

09.04.2017.

Hosanna, Hosanna Panu Jezusowi śpiewamy,
do naszej Świątyni zapraszamy,
to On otworzył dla nas Nieba bramy.
Na Swym osiołku do Jerozolimy wjeżdża Pan,
który nie żałuje dla nas Swoich świętych Ran.
To On palmami witany, będzie wyszydzany,
Jezus, który cudów dokonuje,
za nas Swe życie na Golgocie ofiaruje.

Tradycją już się stało, iż w Niedzielę Palmową spotykamy się przy ul. Sportowej i stamtąd uroczystą procesją ruszamy do naszej świątyni. O godz. 10.30 Pan Jezus na swoim osiołku, który u nas nazywa się ”Tadzik”, triumfalnie przejeżdża pośród nas.

Wszyscy wierni wśród radosnych śpiewów i z pięknymi palmami ulicami Potulic zmierzali do kościoła, aby tam wysłuchać Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa i dać świadectwo swojej Wiary.

Podczas Mszy Świętej Ksiądz Proboszcz poświęcił wszystkie palmy, spośród których zostały wybrane 3 najwyższe i 3 najpiękniejsze.

Czytana Męka Pańska tego dnia niezwykle przenikała nasze serca. Każdy w bardzo wymownej ciszy i skupieniu mógł kontemplować swoje myśli i pojmowanie bezgranicznej Miłości Pana Boga.

Po Komunii Świętej nadszedł czas na nagrody za pracę i serce włożone w przygotowanie palm na dzisiejszy dzień.

O nasze bezpieczeństwo na drodze zadbała niezawodna Ochotnicza Straż Pożarna, którym serdecznie za ten wyraz miłości bliźniego dziękujemy.

Wyrazy niezmiernej wdzięczności kierujemy również w stronę właściciela stajni „Patitaj” z Łochowa, który wypożycza nam co roku „Tadzika” i dokłada wszelkich starań, aby spełnił on swoją zaszczytną rolę.

Radosne serca wszystkich dzieci, które otrzymały słodkie niespodzianki niech będą podziękowaniem dla Dobrej Duszy z Białegostoku, która zadbała o to, aby nasi Milusińscy kolejny raz przekonali się o wyższości Dobra nad złem, o tym, że warto dzielić się z innymi i prawdziwie miłować bliźniego, na jakiejkolwiek Drodze go spotkamy. Ufamy, że Dobro naszym Dzieciom okazane, będzie pomnażane.

Uroczystą procesją i Mszą Świętą rozpoczęliśmy Wielki Tydzień. Niech to będzie wyjątkowy czas, kiedy nasze myśli będą nieustannie przy konającym za nas Synu Bożym. Niech ten Wielki Tydzień umocni naszą Wiarę, Nadzieję i Miłość.

W Chwale do Jerozolimy wjeżdżasz, Panie,
choć czeka Cię za nas na Krzyżu konanie.
Twa Miłość jest dla nas bezcennym Skarbem,
stałeś się naszym wiecznym Pokarmem.

Relacja filmowa i fotograficzna z tej uroczystości.

MARZEC 2017

25.03.2017.

Anioł przychodzi Narodzenie Pańskie Najświętszej Pannie zwiastuje,
A Ona swe życie Bogu samemu ofiaruje.
Choć się przestrasza i trwoży,
w Niej począł się Syn Boży,
który Nieba bramy nam otworzy.

W naszej świątyni o godz. 18.00 parafianie uroczystą procesją wokół kościoła rozpoczęli obchody święta parafii. Zebrani u Stołu Pańskiego, tak jak Maryja ofiarowali swoje życie Panu Bogu.

Uroczystą Mszę Świętą w intencji wszystkich parafian odprawił Ks. Krzysztof z parafii pw. Świętego Brata Alberta Chmielowskiego we Występie. Ksiądz Krzysztof w swojej niezwykłej homilii naszą uwagę skierował w stronę Najświętszej Panienki. Maryja ukazana została jako wzór ufności i odwagi, jako kobieta silna Wiarą i przepełniona Miłością. Kaznodzieja również podkreślił, iż Maryja nie jest tylko kobietą wybraną przez Pana Boga, a jest Tą, która wbrew wszystkiemu uwierzyła, tak po ludzku zdawać by się mogło, w niemożliwe. To Ona pomimo wszelkich przeciwności, przykrości, strachu i bólu, którego nie brakowało w Jej życiu podążała Drogą Miłości, nie dała pokonać się zwątpieniu czy wszechobecnej nienawiści. Maryja jest wzorem, z którego powinniśmy czerpać przykład w każdej sytuacji naszego życia. Bez względu na sytuację z pokorą powtarzajmy nasze FIAT i „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według Słowa Twego”.

Po Komunii Świętej Ksiądz Krzysztof poświęcił również książeczki dla dzieci, które w tym roku pierwszy raz przyjmą Pana Jezusa do swego serca.

Maryjo, Matko nasza, Ty nas prowadź, Ty nas strzeż,
pod swój płaszcz matczynej Miłości nas weź.
Naucz zaufania, Panu Bogu życia ofiarowania,
naucz znakiem Miłości zwyciężania.
Prosimy, wspieraj nasze parafialne życie,
aby czekało nas z Tobą w Raju bycie.

Kilka fotografii z tej uroczystości.

LUTY 2017

19.02.2017.

Wszystko ma swój czas,
odchodzi na inną placówkę wspaniały Ksiądz od nas.
Jednak jest to tylko odległościowe rozstanie,
żadne pożegnanie,
przed nami jeszcze niejedno spotkanie.

Dwa tygodnie temu z ambony usłyszeliśmy, że władze Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej powołują Księdza Ryszarda do służby Bogu na innej placówce, wśród innych owieczek, które równie mocno potrzebują Ks. Kapelana tam, jak my tutaj.

Na Mszy Świętej w naszej „bazylice” w Gorzeniu serdeczne słowa wdzięczności za wieloletnią posługę, za okazane serce popłynęły z ust tamtejszej wspólnoty parafialnej, na czele, której stoi sołtys, Pan Jerzy Mrówczyński. Na Jego zaproszenie przyjechał również Starosta Nakielski, Pan Tomasz Miłowski, który osobiście podziękował Księdzu Ryszardowi za owocną współpracę i w szczerym uścisku życzył wszystkiego dobrego w nowej parafii.

Apogeum wzruszenia, chwil chwytających za serce miało miejsce podczas Mszy Świętej o godz. 11.00. Już na początku parafialny chórek ze łzami w oczach zaśpiewał piękną pieśń powołaniową. Niezwykle emocjonujące były słowa Księdza Proboszcza, który z nieukrywanym wzruszeniem i drżeniem w głosie skierował swoją wdzięczność w stronę swojego Współbrata w zakonności.

Po wysłuchaniu Ewangelii jeszcze raz homilię dla nas wygłosił Ksiądz Ryszard. Jakże ważne, a zarazem podsumowujące Jego duszpasterską posługę wśród nas było to kazanie, w którym Ksiądz nawoływał do wybaczania, do miłowania bliźniego wbrew wszystkiemu. Ksiądz Ryszard postawił przed obecnymi niesamowicie trudne zadanie: mamy wybaczać i modlić się za nieprzyjaciół naszych bez względu na to, jaką krzywdę nam wyrządzili. Po tych stanowczych słowach nadszedł czas na podziękowania. Jak było można usłyszeć, wiele wdzięczności mieści się w sercu naszego Księdza Czajki. W nieprostym przemówieniu wielokrotnie padło słowo „Proszę”. Ksiądz Ryszard prosił o dbanie o nabożeństwa odprawiane wspólnotowo, pielęgnację świątyni – naszego kościółka, o nieustającą gorliwość w Wierze.

Nie mogło zabraknąć wyrazów uznania i wdzięczności parafian. Po Komunii Świętej głos zabrali przedstawiciele Rady Parafialnej, Burmistrza Miasta i Gminy Nakło nad Notecią, delegacja z miejscowego Zespołu Szkół, kilka pięknych słów w tych jakże trudnych chwilach skierowały do Księdza Ryszarda Panie Katechetki, Matki Różańcowe, parafianie, którzy ze wzruszenia wydobyli prosto z głębi serc słowo „Dziękuję”.

Uśmiechnięte dzieci oraz „Grupa Wspomagająca” Księdza Proboszcza na rozświetlenie tych smutnych chwil podzieliła się z Księdzem Ryszardem radosną twórczością. Ksiądz Ryszard otoczony został kwiatami, prezentami, wyśpiewanymi najszczerszymi życzeniami, a przede wszystkim otwartymi sercami swoich „duszyczek”.

Po błogosławieństwie udzielonym przez Księdza Kapelana dzieci zostały poczęstowane słodkościami, a dorośli ze łzą w oku wracali do swoich domostw w Nadziei na niejedno jeszcze spotkanie.

Choć to dla nas nieproste rozstanie,
Wola Boża niech się stanie.
To Ty, Księże odpowiedziałeś na Boże wezwanie,
Nowe przed Tobą zadanie, nowe posłanie,
Niech dzięki Twej posłudze,
Niejeden człowiek przed Panem Bogiem uklęknie na kolanie.
Jedziesz dla Pana Boga nowe zarzucić sieci,
Tam również potrzebują Cię dorośli i dzieci.
Wierzymy, że dla Ojca Wszechmocnego wiele dusz tam Ksiądz złowi,
Swą świętą posługą kapłańską tamtejszych parafian życie przyozdobi.
My modlić się w Twojej intencji będziemy,
Jeszcze nie raz u Stołu Pańskiego wspólnie staniemy.

STYCZEŃ 2017

20.01.2017.

Uroczyście obchodzimy rocznicę Wyzwolenia,
koniec niemieckiego zniewolenia,
Ciężką pracą dorosłych i krwią dzieci uświęconą ziemię mamy,
dzięki Nim wolni po niej stąpamy,
dlatego też o ich pamięć dbamy,
o tych wydarzeniach zapomnieć nikomu nie damy,
dziękczynną modlitwę przed Bogiem Ojcem w Ich cześć składamy.

21 stycznia 1945 roku obóz pracy, a właściwie obóz koncentracyjny w Potulicach, jak nazwał go jeden z tych, którzy przeżyli tę tragedię, został zlikwidowany. Wszelka dokumentacja została wówczas zniszczona, a Ci, którzy wytrwali i nie dali zgasić swojego Ducha Wiary i Miłości pierwszy raz wyszli poza bramę obozu. Zostali uwolnieni do nowego życia.

W 72 rocznicę wyzwolenia obozu spotkanie w Zespole Szkół im. Dzieci Potulic zainaugurował Pan Burmistrz Miasta i Gminy Nakło nad Notecią. Skierował On kilka wzruszających słów w stronę obecnych wśród nas Bohaterów, którzy przyjechali, aby podzielić się z nami swoim doświadczeniem i aby pomodlić się nad mogiłami swoich bliskich. Pan Sławomir Napierała zwrócił się również do młodzieży potulickiej, aby doceniła i nie zaprzepaściła tego bogactwa, które nie zostało im dane na zawsze, to dziedzictwo zostało zadane.

Wystąpienie Pana Burmistrza Sławomira Napierały.

Po tych kilku słowach swoją wiedzą uczniowie Zespołu Szkół im. Dzieci Potulic w montażu słowno – muzycznym przywołały bolesne wspomnienia tych, którzy doświadczyli okrucieństwa drugiego człowieka. Tutejsza młodzież wskazała na wartości, które pragną w sobie pielęgnować i rozwijać.

Nagrodę za zajęcie I miejsca w konkursie Wiedzy o Hitlerowskim Obozie w Potulic z rąk byłego więźnia obozu – Szanownego Pana Zbigniewa Strzeleckiego z pocałowaniem w rękę otrzymała jedna z uczennic miejscowego gimnazjum. Pan Zbigniew Strzelecki wyraził głęboką wdzięczność za to, że chcemy dbać o naszą historię, którą On i Jego najbliżsi budowali.

Następnie poczty sztandarowe wraz z przybyłymi gośćmi, wśród których byli przedstawiciele lokalnej władzy, ruszyły w stronę kościoła pw. Zwiastowania NMP. Wszyscy zebrani prosili Miłosiernego Ojca o życie wieczne w Królestwie Pokoju dla tych, którzy oddali wszystko co mieli, abyśmy my mogli mieć to, czego Oni zostali pozbawieni. U Stołu Pańskiego modliliśmy się również błagając o potrzebne łaski i błogosławieństwo Boże dla żyjących więźniów obozu oraz ich Rodzin. W swojej pokrzepiającej serca, ale i stawiającej zadanie homilii nasz Ksiądz Proboszcz podkreślał aspekt zwycięstwa Dobra nad złem, Miłości nad nienawiścią, Pokoju nad lękiem. Ks. Maciej przywołał wspomnienia Ks. Kardynała Świątka, który Mocą Opłatka skruszył rewolwer enkawudzisty. W tych kilku płomiennych słowach nie mogło zabraknąć wdzięczności Bohaterom tragedii w Potulicach, ale również nie mogło zabraknąć stanowczego wołania do obecnej młodzieży o chleb Miłości, którym mamy dzielić się z wszystkimi, których spotkamy na Drodze naszego życia.

Homilia ks. Proboszcza.

Tuż po błogosławieństwie i słowach „Idźcie w Pokoju Chrystusa” delegacje wymaszerowały pod Kamień-Pomnik, który upamiętnia dawną główną bramę obozu w Potulicach. Tam zebrani uroczyście oddali cześć pomordowanym i złożyli wiązanki kwiatów. Obecni wśród nas więźniowie ze łzami w oczach wołali, aby historia ta nigdy się nie powtórzyła.

Fragmenty relacji video tutaj. A relacja fotograficzna tutaj.

„Cóż Wy mogliście dzieci uczynić?
Pozamykano Was w tym obozie,
I nawet będąc tam z dorosłymi
Czyhało mnóstwo życia zagrożeń.
Głód Wam na co dzień zaglądał w oczy
Pouciekało bezpieczne ciepło,
A bezwzględnością strach stale toczył,
Piętno wywarły : buta, zapiekłość.
Niewinnych dzieci pobladłe twarze,
Które straciły życie w koszmarach,
Do dziś są niemym świadkiem wydarzeń
Ich nie zasłoni czasu kotara.
Dziś ich imieniem nazwana szkoła
Pozwala wieczną pamięć zachować,
A na biegnącej historii kołach
Kroczy memoriał spisany w słowach”.

12.01.2017.

W środę 11 stycznia 2017 roku w Gimnazjum nr 3 w Nakle nad Notecią odbył się IV Wojewódzki Konkurs Kolęd i Pastorałek. Organizatorem konkursu byli: Gimnazjum nr 3 przy współpracy parafii p.w. NMP Królowej Polski w Nakle nad Notecią, Niepublicznej Szkoły Muzycznej I stopnia w Nakle nad Notecią oraz Nakielskiego Ośrodka Kultury im. Zygmunta Kornaszewskiego oraz Radia Nakło pod honorowym patronatem Burmistrza gminy Nakło nad Notecią oraz Starosty powiatu nakielskiego Otwarcia konkursu dokonali; Leszek Dornowski - dyrektor Gimnazjum nr 3 i Michał Gacka - dyrektor Niepublicznej Szkoły Muzycznej I stopnia w Nakle nad Notecią.

W tej edycji konkursu udział wzięli uczniowie szkół podstawowych i gimnazjalnych z Raciążka, Aleksandrowa Kujawskiego, Sępólna Krajeńskiego, Śmiłowa, Łochowa, Wysokiej, Paterka, Potulic, Rynarzewa, Królikowa, Samostrzela, Dziembowa i Nakła nad Notecią.

W skład Jury weszli: Joanna Krauze (Łochowo), Marta Trudzińska (Paterek), Renata Popowska (Śmiłowo), Lucyna Ceitel (Sępólno Krajeńskie), Anita Kammenberg (Sępólno Krajeńskie), Beata Walczak (Potulice), ks. Karol Rawicz-Kostro (Dekanat Nakielski) i Michał Gacka (Nakło nad Notecią).

Uczniowie zaprezentowali się w dwóch grupach wiekowych (Szkoły Podstawowe i Gimnazja) w III kategoriach: soliści z akompaniamentem, duety, zespoły wokalne i chóry z akompaniamentem oraz duety, zespoły wokalne i chóry a capella.

Po wysłuchaniu wszystkich solistów i zespołów/chórów Grand Prix IV Wojewódzkiego Konkursu Kolęd i Pastorałek przy dźwięku fanfar otrzymała Magdalena Napierała! W kategorii soliści w gimnazjalnej grupie wiekowej nagrodę za 3 miejsce otrzymała Julia Cholewczyńska. Jury spodobał się również występ naszej solistki z klasy 3 Szkoły Podstawowej Rozalii Ciaciuch, która zajęła także miejsce trzecie.

Chcemy również pogratulować Wiktorii Balcer, uczennicy klasy II Gimnazjum, która wystąpiła z chórem Niepublicznej Szkoły Muzycznej "Intencja" zajmując miejsce I w swojej kategorii.

Wszystkim naszym reprezentantkom i parafiankom gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów.

Kilka fotografii z tego wydarzenia tutaj.

11.01.2017.

11 stycznia w Zespole Szkół Nr 14 w Bydgoszczy odbyło się wręczenie nagród laureatom VII Misyjnego Konkursu Bożonarodzeniowego, organizowanego przez Szkolne Koło Misyjne "Comunnio". Hasłem tegorocznego konkursu było: "Z Ewangelią przez świat - mój szkolny kolega z Tajlandii".

Jak podają organizatorzy, w tym roku wpłynęło razem we wszystkich kategoriach ponad 350 prac z 16 szkół.

Nasi uczniowie zgłosili swoje prace w dwóch kategoriach: II kategoria - (klasy I - III), ich zadaniem było przygotowanie dowolną techniką plastyczną zakładki do książki; oraz w kategorii IV (klasy gimnazjalne), którzy mieli wykonać przewodnik turystyczny po Tajlandii.

Bardzo się cieszymy, że wśród nagrodzonych znaleźli się uczniowie naszej szkoły. W kategorii II miejsce I zajęła Nina Wolko (uczennica kl. 2a), miejsce III - Markus Kałużny (uczeń kl. 2b), wyróżnienie - Weronika Sobczak (uczennica kl. 2a). Nie zawiedli także gimnazjaliści. Wyróżnienia otrzymały Zosia Wintrowicz i Lidka Jędrzejewska (klasa I gimnazjum).

Prace nadesłane na konkurs zostały sprzedane na kiermaszu adwentowym organizowanym w ZS Nr 14 . Mamy więc dodatkową satysfakcję, że poprzez naszą pracę wsparliśmy także dzieci w krajach misyjnych (w tym roku w Tajlandii).

Laureatom gratulujemy a relacja fotograficzna z wręczenia nagród tutaj.

06.01.2017.

Dzisiaj Prawda nam się objawiła,
Orszak, delegacja Trzech Króli do naszego żłobka przybyła.
Razem ulicami Potulic do naszej Świątyni wędrowaliśmy,
A tam serca naszemu Królowi nad królami oddaliśmy.

Zgodnie z tradycją, jaką ustanowiliśmy wspólnie rok temu, święto Epifanii, święto Objawienia Pańskiego uczciliśmy wędrując z ul. Sportowej do naszego kościółka pod czujnym okiem Ochotniczej Straży Pożarnej. Po uroczystym powitaniu Księdza Proboszcza, nasi Trzej Królowie poprowadzili nas ulicami naszej miejscowości, a my poprzez radosny śpiew kolęd i pastorałek oznajmialiśmy wszystkim mieszkańcom Potulic o Prawdzie Objawionej.

W kościele licznie biorąc udział w uroczystej Mszy Świętej oddaliśmy pokłon przy żłóbku Pana Jezusa. Ksiądz Proboszcz w swojej homilii przypomniał, że my również możemy złożyć dary Panu Jezusowi, jak zrobili to Trzej Mędrcy ze Wschodu. W kilku gorących słowach skoncentrował On naszą uwagę na tym, iż darem dla Dzieciątka Jezus mają być nasze serca ofiarowane bliźnim, gdyż „cokolwiek temu najmniejszemu uczynimy, tak jakbyśmy samemu Panu Jezusowi uczynili”. W czasach dostatku materialnego jakże silnym okazało się zawołanie do ubóstwa naszych serc, które tak często zamknięte są na drugiego człowieka.

Po Komunii Świętej Ksiądz Maciej pobłogosławił kredę, wodę oraz kadzidło wyjaśniając przy tym znaczenie literek pisanych na drzwiach naszych domów. Nie są to wcale oznaczenia imion Trzech Mędrców. Skrót pochodzi od zawołania: CHRISTUS MANSIONEM BENEDICAT – NIECH BÓG BŁOGOSŁAWI TEMU DOMOWI. Oznaczając w ten sposób nasze mieszkania prosimy Pana Boga o błogosławieństwo dla wszystkich jego mieszkańców, ale również dajemy naszym bliźnim wyraźny znak tego, że jesteśmy Rodziną, która nie zamyka drzwi przed Panem Bogiem i drugim człowiekiem.

Po błogosławieństwie, Dzieciątko Jezus swym śpiewem i grą na flecie uwielbiły parafialne gwiazdeczki, za co nagrodzone zostały przez Trzech Mędrców. Radość tych najmniejszych była tym większa, iż nadeszła chwila sowitego nagrodzenia wszystkich, którzy podczas spotkań adwentowych sklejali łańcuszki z dobrymi uczynkami.

Serdecznie dziękujemy Dobrej Duszy z Białegostoku, dzięki której buzie potulickich Milusińskich promieniały uśmiechem, a w ich sercach zapewne znów zajaśniało światło Dobroci, której doświadczają i którą z pewnością poniosą przez życie dając świadectwo bezinteresownej Miłości bliźniego.

Po Mszy Świętej wszystkie dzieci zostały zaproszone do tego, aby wspólnie pomnożyć radość ze zdejmowania pysznych ozdób choinkowych.

A na zakończenie uroczystości nasze Pociechy zostały poczęstowane w Domu Parafialnym pysznymi gorącymi hot-dogami oraz soczystymi pomarańczami.

Ufamy, że wspólnej Dobroci i Radości z Objawienia się nam Prawdy Jedynej nie będzie końca.

Prawda nam się objawiła,
Do Żłóbka mieszkańców Potulic prowadziła.
Słowo się Ciałem stało i zamieszkało między Potuliczanami,
Niech Radość, Miłość i Dobro nieustannie umacnia się między nami.
Dzieci dobre uczynki spełniają, śpiewem i grą Dzieciątko Jezus uwielbiają,
Swe serca Jemu oddają i swą Wiarą ogrzewają, przykład dorosłym dają.

Niech Chrystus błogosławi temu domowi,
Niech nic złego się nie stanie Potulic mieszkańcowi.
Niech parafialna Rodzina silna Wiarą, Nadzieją i Miłością będzie,
Niech nasza Wspólnota Niebo zdobędzie.

Relację filmową można obejrzeć tutaj, natomiast kilka fotografii tutaj.

02.01.2017.

6 STYCZNIA - O GODZ. 10.30

Z UL. SPORTOWEJ DO ŻŁÓBKA W NASZEJ ŚWIĄTYNI WYRUSZY

II ORSZAK TRZECH KRÓLI


NIECH KAŻDY POTULICZANIN DZIĘCIĄTKO JEZUS DO SERCA PRZYTULI,
NIECH DZIECIĘ BOŻE KOLĘDĄ I MODLITWĄ OTULI.
ODDAJMY PANU W DARZE CO MAMY NAJCENNIEJSZEGO,
JEZUS CHRYSTUS PRAGNIE TYLKO SERCA NASZEGO.
PRZYBĄDŹMY, PANU ZAŚPIEWAJMY,
POKŁON JEDNORODZONEMU ODDAJMY,
TO ON ZECHCIAŁ NAM SIĘ OBJAWIĆ, ABY KAŻDEGO Z NAS ZBAWIĆ.

DO UDZIAŁU WSZYSTKICH ZAPRASZAMY,
POKAŻMY JAK BARDZO PANA BOGA KOCHAMY.